-->

कविता

      माधव घिमिरे माछापुच्छ्रे गिरिशिखरको पारमा मुक्तिक्षेत्र बल्छन् बत्ती झलमल जहाँ भुलभुले मूलभित्र तिम्रो जन्मस्थल छ पहिलो ज्योतिको
-->

जुरेली भाग ४

पृथ्वीबहादुर शाही १ एका विहानै झिसमिसेका आज पनि आइ जुरेली चिचि गर्दै मेरो फुलवारीको बकाइनोको डालीमा बसी जुरेली । मतिर
-->

कविता : म सँग साहस छ

कविता : म सँग साहस छ कठिन समय छ, तर पनि सुनौलो विहानीको आश छ, म सँग साहस छ, मलाई
-->

कविता : भिखारी

  आजकाल भिखारीहरुले, नया“रुप धारण गरेका छन् । राज्यको लाइसेन्स लिएर विभिन्न संघसंस्था जनसहयोगको नाममा खोलेर बसेका छन् । अनेकौ
-->

एमसीसीबाट अवुताली खानेहरुसँग

अवुताली खान खोज्नेहरु उमेर परिपक्क पुग्नेहरु यदि तिमी मानव हौ भने आÏनै श्रममा वा“च्ने गर । श्रीमति जाईजो खोज्नेहरु दाइजोमा महिलाहरुको
-->

कथा : सँगै हुन नलेखिएका दुई पात्र

पुस्कर घिमिरे । मध्यमवर्गीय परिवार, गाउँले परिवेशमा जन्म भएको एक पात्र हो हर्के । पढाइमा सानैदेखि मेहनती, असल, लज्जालु साथै
-->

“परदेशी”

(लाेक भाका – बहिनीकाे दया छ भने…….) हे : आज भाेलि यत्रतत्र काेराेनाकाे राेग, सम्झिरन्छु लाला बाला न त निन्द्रा
-->

अलबिदा प्रिय उज्ज्वल

सन्तोष खड्का   हामीबीच दर्शन र राजनीतिक आस्था फरक थिए होला तिमीले बुझेको देश र मैले भोगेको भूगोल फरक थिए
-->

कविता

  गयौँ तिमी हामिलाई बिचमै छोडेर हरायौँ तिमी सबैको मन फोडेर तिम्रा ति आनिवानी सम्झेर भित्रै देखि आउँछ यो मन
-->

मेरो सिद्धार्थ : सुमन मगर

फूल हेर्छु फूलै राम्रो जून हेर्छु जूनै राम्रो जून स्कुल गएपनि मेरो सिद्धार्थ स्कुल नै राम्रो ।। हिमाल हेर्छु हिमालै
-->

‘खै, कहाँ गए सचिव हुँदा दिनमै तीन पटक भेट्न आउनेहरु!’

कान्ति न्यौपाने । एकदिन काम विशेषले म मेरा आफन्तको घरमा पुगेको थिएँ। सधैँ जागिरको तनाव, कुदाकुद दौडधुपले गर्दा कहिल्यै पनि