(लाेक भाका – बहिनीकाे दया छ भने…….)

हे : आज भाेलि यत्रतत्र काेराेनाकाे राेग,
सम्झिरन्छु लाला बाला न त निन्द्रा भाेक ।

हा : परदेशीकाे के छ र भर , मिले छुट्टी आउने छु म घ र।

हे : खाडी मुलुक गर्मी महिना सडककाे काम,
काम धेरै काम अनुसार पाउनु छैन दाम ।

हा : गर्मीले पसिना तरर ,
घर सम्झि झन् आँशु बरर ।

हे : सपनीमा घर गए पुतलीकाे भेशमा,
मर्म बुझ्ने काेहि छैन याे विरानाे देशमा ।

हा : घण्टी बज्याे ड्युटीमा जानलाई ,
किन आज मन छैन खानलाई ।

हे : बाबा आमा बल्लतल्ल भित्र बाहिर हाेला,
प्रिया एक्लै घर धान्छिन् कस्ताे हालत हाेला ।

हा : नआउनु विदेश आइएछ,
पाउनु दु:ख बल्ल पाे पाइएछ ।

हे : अस्ति बिराम लाग्याे मलाइ मर्छु जस्ताे भए,
बाँचे अब विदेश आउन्न
भनी कसम खाए ।

हा : कमाउँछु भनेर आइयाे , याँहा आउदा बल्ल पाे चाल पाइयाे ।

हे : साेच्दा साेच्दै घरकाे पीर यी आँखा टाेलाए,
बाँधिएन मनकने बाँध सिरानी रुझाँए ।

हा: जाने साथी याे नाशाे लग्दिनु ,
आँउछु सानु घरमा भन्दिनु ।

हे : कति यतै मरे कठै कति बिरामी छन्,
यस्ताे सास्ती देख्दा देख्दै अझै यतै आछन् ।

हा : नेपाल सरकार कुर्सीकाे खेलमा छ,
जनता त आपतकाे भेलमा छ ।

हे : भ्रष्टाचार निर्मुल पाराैँ
स्वार्थी नेता फेराैँ,
विदेशीकाे भर छाेडाैँ आफ्नै भर पराैँ ।

हा : नजाउ विदेश परिवार छाेडेर,
पाैरख गराैँ स्वदेशमै बसेर ।।

लेखक : शिव प्रसाद उपाध्याय