जुम्लाको पातारासी गाउँपालिका–३ हुरी गाउँकी २९ वर्षिया रविना बुढा मगर व्यावसायिक रुपमा पाउरोटी उद्योग संचालन गरेर एक सफल उद्यमी महिलाको रुपमा आफूलाई चिनाउन सफल भएकि छिन ।

तीन वर्षदेखि यो पेशामा लागेकी उनले पाउरोटी उद्योग खोलेर चार जनालाई रोजगारी दिनुका साथै वार्षिक दस लाख रुपैयाँ बचत गर्न सफल भएकि छिन । उनको जुम्लाको सदरमुकाम खलंगा भित्रपर्ने चन्दननाथ नगरपालिका–५ कालेखोलीमा सन्देश एण्ड जनेश पाउरोटी उद्योग छ ।

उनले चार जनालाई अहिले दस हजार,प्रन्ध र बीस हजार पारिश्रमिक दिन्छन्।उनले ताजा पाउरोटी प्रतिकेजी ५० ब्रेट प्रतिकेजी ५०,क्रिमरोल प्रतिकेजी ५० र चाउमिन प्रतिकेजी एक सय २० रुपैयाँमा बिक्री गदै आएकी छिन् । चार सय बर्गमिटर क्षेत्रफल जग्गा लिजमा लिएको बताउँछिन् ।

बार्षिक २४ हजार भाडा तिर्छन् । उनलाई पति डिलबहादुर बुढाको राम्रोसाथ पनि छ । उनी भन्छन् । धेरै महिला तथा पुरुष अहिले बेरोजगारी भए भन्दै विदेश जानेगर्नुे हुन्छ त्यो भन्दा आफनै गाउँ ठाउँमा थोरै लगानीमा यस्ता आयआर्जन मुलक व्यवसाय गरे यही आत्मनिर्भर हुन सकिन्छ । आफूभित्रको आत्मविश्वास, इच्छाशक्ति, क्रियाशिलता र निरन्तर मेहनत उनको सफलताका कारक हुन् । रविना कक्षा १० सम्म मात्रै पढेँकि हुन् । पाउरोटीको व्यवसायिक जिम्मेवारी उनकै काँधमा छ । प्रतिष्पर्धात्मक बजारमा महिलाका लागि मार्केटिङ व्यवसाय अझ कठिन मानिन्छ ।

तर, त्यही कठिन व्यवसायभित्र छिरेर गर्वका साथ पाउरोटीको मार्केटिङ व्यवसायमा प्रतिष्पर्धा गर्ने उनी एक्ली महिला मार्केटर पनि हुन् । उनले सधैंभरि आफ्नो आफैंले अटो कुदाएर लिन्छन् । महिलाहरुले सजिलै गर्न सक्ने भन्दा पनि पुरुषले गर्ने काम पनि महिलाले गर्न सक्छन् भन्ने सन्देश बोकेर बजारमा छिरेकी उनी एकाविहानै पाउँरोटी, ब्रेड,क्रिमरोल लगायतका आफ्ना उत्पादन लिएर पसल÷पसलमा पुग्छिन् ।

उनले भनिन्, ‘साढे ६ लाख अटो किने,अहिले अटोको लगानी पुर्ती गरिसकेको छुँ ।’ विहान ६ वजेदेखि १० वजे सम्म बिक्री गर्छिन् । भने बेलुका ६ बजेदेखि ९ सम्म बेच्छन् ।

तिला गाउँपालिकाको कुडारी बजार र जुम्ला बजारको पुरै पसलमा पुग्छन् । उनले पाउरोटी बेचेको देख्नेहरु कति त छक्क पर्ने गरेको अनुभव उनीसँग छ । रविना भन्छिन्, ‘आत्मविश्वास, इच्छा शक्ति र कर्ममा विश्वास गर्नेका लागि ‘जहाँ इच्छा त्यहाँ उपाय’ भन्ने तथ्य सार्थक हुने उनको भनाई छ ।’

काममा महिला र पुरुष दुवैले चुनौति त व्यहोर्नै पर्छ, पुरुषले गर्ने काम पनि म गर्छु भनेर बाहिर निस्किने महिलाले पुरुषको भन्दा ७५ प्रतिशत बढी काम गर्छु भन्ने हिम्मत राखेर जानुपर्छ असम्भव केही छैन ।

व्यवसाय सञ्चालनकै माध्यमबाट दुईवटा छोरीलाई सरकारी र तीन वटा छोरालाई सदरमुकाम निजी विद्यालयमा पढाउन सकेको छु । बुढा सासु ससुरा पालेको छु ।

दैनिक खानको अभाव नभएपनि महिलाले पनि केही न केही गर्नुपर्छ भन्ने सोंचले आफूलाई उद्यमी बनाएको बताउँने उनले भनिन्, ‘विहान बेलुका खानकै लागि त नगर्दा पनि हुन्थ्यो होला, केही न केही गर्नुपर्छ, खाली गफमात्र गरेर हुँदैन, पहिले आफूले गरेर देखाउनु पर्छ तबमात्र समाजका अरुलाई पनि प्रेरणा मिल्छ भन्ने लागेर पनि सुरु गरियो ।’